Foreign Policy Management
/ 3
- Details
- Parent Category: Foreign Policy Theory
- Category: Foreign Policy Management
- Written by Stanley Weiss
When Turkish Prime Minister Tayyip Recep Erdogan met last month with Russian strongman Vladimir Putin about the civil war in Syria, political biographers had a right to be confused. After all, one is the leader of a government that has imprisoned more journalists than China and Iran combined; empowered special courts to arrest citizens on suspicion of terrorism without evidence or the right to a hearing; sentenced two students to eight years in prison for holding a sign at a rally demanding "free education;' and has seen more than 20,000 complaints filed against it in the European Court of Human Rights since 2008. The other is president of Russia.
Add a comment
In Retrospect: Mikhail Gorbachev, a Wilsonian Communist?
Created on Monday, 11 June 2012 10:37 Published Date
/ 0
- Details
- Parent Category: Foreign Policy Theory
- Category: Foreign Policy Management
- Written by Kleanthis Kyriakidis
A Nobel peace prize laureate, Mikhail Gorbachev, changed almost single-handedly the world in the eve of the 21st century. As the last leader of the Soviet Union, by introducing his famous reforms of “Perestroika” and “Glasnost”, eradicated the political system he had been striving to transform. Enormously popular to the European public which was for a while infected with “Gorby-mania”, he ended up being unpopular – if not ostracized – in Russia, despite the fact that his actions brought the Cold War to an end.
Add a comment
Read more: In Retrospect: Mikhail Gorbachev, a Wilsonian Communist?
/ 3
- Details
- Parent Category: Foreign Policy Theory
- Category: Foreign Policy Management
- Written by Zenonas Tziarras
Είναι πλέον εμφανές ότι στην Ανατολική Μεσόγειο είναι υπό διαμόρφωση ένας νέος πολιτικο-οικονομικός, και ως ένα σημαντικό βαθμό στρατηγικός, άξονας αποτελούμενος από το Ισραήλ, την Κύπρο, και την Ελλάδα. Η συνεργασία αυτή δεν προήλθε από το πουθενά, αλλά ούτε και απετέλεσε έκπληξη για τους παρακολουθούντες των περιφερειακών γεωπολιτικών δρώμενων των τελευταίων χρόνων. Αποτελεί προϊόν διαφόρων παραγόντων, συγκυριών, και εξελίξεων που έχουν λάβει χώρα σε διάφορα επίπεδα. Παρόλα αυτά, ομολογουμένως, οι σημαντικότεροι παράγοντες που έχουν οδηγήσει στην δημιουργία αυτής της συνεργασίας (και για κάποιους εν δυνάμει συμμαχίας), είναι η σταδιακή αλλαγή κατεύθυνσης της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής κυρίως από το 2002 και μετά, που οδήγησε στη χειροτέρευση των σχέσεων Άγκυρας-Τελ Αβίβ, αλλά και η ανακάλυψη υδρογονανθράκων στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κύπρου σε συνάρτηση με τις κινήσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ) για την οριοθέτηση της ίδιας της ΑΟΖ με άλλα κράτη της Ανατολικής Μεσογείου.
Add a comment
_logo_250x150.jpg){kind=logo}
